سایتی با معماری محتوای مقیاسپذیر، سطوح دسترسی، چندزبانگی و اتصال به سیستمهای داخلی؛ بههمراه جستوجوی هوشمند و دستیار پاسخگو.
وبسایت سازمانی با سایت شرکتی معمولی سه تفاوت ساختاری دارد: تعداد زیاد صفحه و محتوا که بدون معماری درست غیرقابل مدیریت میشود، نیاز به سطوح دسترسی و بخشهای داخلی مثل پورتال همکاران یا نمایندگان، و الزام اتصال به سیستمهای موجود سازمان مانند CRM و انبار. لایه هوش مصنوعی در چنین سایتی عمدتاً در دو نقطه ارزش میسازد: جستوجوی معنایی که کاربر را در انبوه محتوا گم نکند، و دستیار پاسخگو که بهجای فرم تماس، همان لحظه جواب بدهد.
سایت سازمان صدها صفحه دارد و هیچکس چیزی را پیدا نمیکند.
هر واحد محتوای خودش را جدا منتشر میکند و سایت یکدست نیست.
بخشهای داخلی مثل پورتال نمایندگان روی سیستمهای جدا و قدیمیاند.
بهروزرسانی سایت به یک پروژه چندماهه تبدیل شده است.
معماری محتوایی که با رشد سازمان از کنترل خارج نمیشود.
کاربر با جستوجوی معنایی در چند ثانیه به مطلب درست میرسد.
بخشهای عمومی و داخلی روی یک زیرساخت واحد و امن.
انتشار محتوا توسط واحدها، با گردش تأیید مشخص.
خروجی این پروژه فقط یک گزارش نیست؛ سیستمی است که از روز تحویل کار میکند.
ساختار چندسطحی صفحات، دستهبندی و مسیرهای پیمایش برای حجم بالای محتوا.
نقشها و سطوح دسترسی برای بخشهای عمومی، داخلی و نمایندگان.
نسخه فارسی و انگلیسی با ساختار سئویی درست برای هر زبان.
پیداکردن مطلب بر اساس معنی سوال کاربر، نه تطابق کلمه.
چتبات متصل به محتوای سایت برای پاسخ فوری به مراجعان.
CRM، انبار، سامانههای داخلی و فرمهای سازمانی.
سختسازی، پشتیبانگیری، مانیتورینگ و آمادگی برای بار بالا.
هر واحد محتوا را مینویسد و پس از تأیید منتشر میشود.
محتوای فعلی، سیستمهای موجود و نیازهای واحدها بررسی میشود.
ساختار محتوا، دسترسیها و رابط کاربری طراحی و تأیید میشود.
ابتدا بخشهای اصلی، سپس پورتالها و لایه هوش مصنوعی.
انتقال محتوای قدیمی با حفظ آدرسها، آموزش تیم و تحویل مستندات.
جواب کوتاه سوالهایی که معمولاً قبل از شروع پرسیده میشود.
نه، اگر مهاجرت درست انجام شود. نقشه کامل آدرسهای قدیم به جدید تهیه و ریدایرکت دائمی تنظیم میشود، ساختار محتوا حفظ میشود و پس از انتشار، خطاها و رتبهها بهصورت فعال پایش میشوند. افت موقت جزئی طبیعی است اما با اجرای درست، ظرف چند هفته جبران میشود.
بله. سطوح دسترسی از ابتدای معماری در نظر گرفته میشود تا بخشهای عمومی، داخلی و نمایندگان روی یک زیرساخت واحد اما با کنترل دسترسی مجزا اجرا شوند.
بسته به سیاست سازمان: سرور داخلی، دیتاسنتر ایران یا سرور اختصاصی خارج. برای سازمانهایی که محدودیت خروج داده دارند، معماری طوری چیده میشود که داده کاربران داخل مرز بماند.
پروژههای سازمانی معمولاً بین دو تا چهار ماه زمان میبرند و مرحلهای تحویل میشوند تا بخشهای اصلی زودتر به بهرهبرداری برسند. زمانبندی دقیق پس از بررسی اولیه بهصورت مکتوب ارائه میشود.
یک جلسه رایگان بگذاریم؛ وضعیت فعلیتان را میبینیم و میگوییم دقیقاً از کجا باید شروع کنید.